HaPPy Saturday

วานนี้เหมือนพี่น้องโมน่าจิตแรง โผล่มาคอมเมนท์ในไดอารี่ของเรา
เพิ่งจะบ่นคิดถึงไปหยก ๆ เฮ้อ...คิดถึงเพื่อนเก่าจังเลยยยยย

ตอนนี้กำหนดอบรมมาแล้ว คือวันที่ 26-27 กันยายน ที่เราจะเข้ากรุงเทพ

วันนี้มาทำงานวันหยุดอีกตามเคย
เป้าหมายคือจะมา Key ข้อเสนอแนะให้เสร็จ
แล้วก็จะทำ Slide ไว้สอนงาน, บทสัมภาษณ์ กรก.

สองวันมานี้ทำ 5 ส.ให้ตัวเอง
ปรากฎว่า เราทิ้งกระดาษไปเกือบ 1 ถุงใหญ่
ส่วนใหญ่จะเป็นพวกเอกสารข้อมูลกล้อง , ท่องเที่ยว, เทคนิคเกี่ยวกับคอมฯ
ซึ่งคิดว่า ต่อจากนี้ไป ถ้าเรา search หาข้อมูลอะไรมาได้
เราจะ Print เป็น pdf แล้วหล่ะ รู้สึกผิดเลย
ว่าเราเป็นส่วนนึงที่ทำลายธรรมชาติโดยใช่เหตุ

และผลจากการทำ 5 ส. เราเหลือตู้เหล้กไว้ใส่ของได้อีกเยอะเลย
จากเดิมที่มีแต่กระดาษวางใส่แฟ้มเรียง ๆ กันไว้เกือบเต็มตู้

และเมื่อวานนี้ ตอนที่เราเปิดคอมฯ เราก็ได้ยินเสียงพัดลมทำงานดังมาก
ซึ่งทุกครั้ง เราก็ปล่อยให้มันดังแบบนั้น เพราะรู้ว่าซักพักมันก็จะเงียบไป
แต่เมื่อวานผีขี้สงสัยมันเข้าสิงค่ะ เราปิดคอมฯแล้วก็เปิดฝาออกมาดู
สิ่งที่เห็นคือ ขี้ฝุ่นสีดำสนิท มันติดอยู่ที่พัดลมทั้งสองตัว
(พัดลมเป่า CPU กับ พัดลมระบายความร้อน)
เราเอากระดาษทิชชู่พันดินสอแคะออกมากองได้เป็นภูเขาขนาดย่อม ๆ เลยหล่ะ
และเช้าวันนี้ เสียงคอมฯเ ราก็เงียบมาก ๆ เหมือนเปลี่ยนจากนั่งรถซาเล้งมาเป็นซีตรอง

เนี่ยะแหละนะ เรื่องใกล้ตัวที่สุด บางทีเราก็หลงลืมมันไป

เมื่อวานเย็นกลับบ้าน
อารมณ์ที่เราบอกไปว่าขุนไม่ขึ้น
วานนี้มันก็จุดติดแล้ว
คือหลายวันมานี้ เราแทบจะไม่ได้คุยกับพี่เอกเลย
(เหตุเพราะคนใกล้ตัวพี่เอกนั่นแหละ)
ซึ่งบางทีพี่เค้าก็ทัก แต่เราก็จะแค่ยิ้มให้แบบไม่สบตไม่พูดต่อ
หลายวันเข้า เลยเหินห่างกันไป

วานนี้ตอนเย็น เราเลยเริ่มต้นคุยกับพี่เค้า
ตอนแรกพี่เค้าก็ออกแนวมึน ๆ ไปเหมือนกัน
แต่แป๊บนึง พี่เอกเค้าก็เดินย้อนกลับมาคุยกับเรา ชวนกินโน่นกินนี่
ความเหินห่างก็แคบเข้ามา

จริง ๆ เรารู้นะ ว่าความสัมพันธ์ในครอบครัวเป็นเรื่องสำคัญ
แต่บางครั้ง เราก็เลือกที่จะหย่อนให้ตัวเองหน่อย
ปล่อยให้ตัวเองพร้อม แล้วค่อยเริ่มต้นสดใส และสานต่อในสิ่งที่ควรทำ

เรื่องทั่วไป ก็ปรกติดี ไม่ค่อยมีอะไรให้เครียด แต่ก็ไม่ได้ร่าเริงซะมากมาย
อาจจะเป็นเพราะวัยที่มากขึ้นมั้ง
สุขภาพ ปจด.มาแล้วหล่ะ ค่อยหายคิดถึงหน่อย 
คิดว่าหลังจากเดือนนี้ทุกอย่างก็จะเป็นปกติซะที
แต่เท้าก็ยังปวดอยู่...
การงาน ก็ซาไปบ้าง แต่ก็มีงานช้างรออยู่อีก 2 - 3 งาน
การเงิน เราลดค่าใช้จ่ายส่วนตัวบางเรื่องออกไป ก็เลยไม่ต้องกระวนกระวายใจมาก
สิ้นเดือนนี้ เราจ่ายค่าบัตรเครดิตงวดสุดท้าย แล้วเดือนกันยาก็จะสบายขึ้นแล้ว
ความรัก ตอนนี้เหมือนเพื่อนกันมากกว่า เพราะอยู่ด้วยกันทุกวันอ่ะค่ะ

ดูรูปกันดีกว่า
พอดีถ่ายไว้ในกล้องแต่ไม่ได้เอา Card Reader มา Load
วันนี้แอบเอาของสามีมา ไม่ได้บอกด้วยหล่ะ หุหุ

....

ภาพแรก ภาพท้องฟ้าเหนือบริษัท
ถ่ายไว้ตอนที่ยืนรอน้องชายมารับไปกินข้าวเที่ยงที่บ้านวันสาร์ทจีน
น้องแซวว่าเป็นวิญญาณเร่ร่อน เพราะกลับมากินตอนที่ที่บ้านไว้ผีเร่ร่อนพอดี

....

ภาพที่สอง-สาม
งานวันเกิดแม่ค่ะ คณสามีนั่งประกบคุณแม่อิชั้นเลย
แต่เรียบร้อยมากถึงมากที่สุด ถิ่นใครก็ถิ่นมัน 555+

....

ภาพที่สี่ สามีแกล้งแมว
เอาตระกร้าไปครอบน้องเหมียวซะอย่างนั้น
ดูดู๊ดู ดูเธอทำ

...

ภาพที่ห้า อู่ซ่อมเรือที่ชายหาดแหลมฉบัง
ตอนที่รอแม่ในวันเกิดอ่ะค่ะ

รอตั้งแต่ 6 โมงครึ่ง คุณแม่มา 1 ทุ่ม -_-'

จบแล้ว