HaPPy FriDaY

...เช้าวันนี้เซรงจิต สามีเรียก "โดเรมี่" ..

เฮ้อ..แค่น้ำหนักเกินมาตรฐานมา 2 โลก่า ๆ เอง

(ปรกติ 47 แต่ตอนนี้ 49.1)

เพื่อนยังเงียบฉี่ จาเอายังไงกะชั้นเนี่ยะ อึดสุด ๆ แล้วนะ

จะมาก็บอก ไม่มาก็บอก

...เช้านี้ประชุม แอบวีนเล็กน้อยถึงปานกลาง

เสียงดังได้ชักได้ใจ แต่คราวนี้ไม่มีวิวาทะกับเจ้านายเหมือนคราวที่แล้ว

รอดไป...

(ครั้งที่แล้วเหงื่อแตกซิก เสียงดังไป เจอนายเสียงดังกลับ ซีดสนิทศิษย์ส่ายหน้า)

...พุร่งนี้มาทำงาน ตั้งใจทำสไลต์สอนงานให้เสร็จ

แล้วก็เคลียร์ Suggestion ทำสรุปให้เสร็จไปซะเลย

เนื่องจากว่า อาทิตย์หน้าเรามีเวลาทำงานแค่ 2 วัน

เพราะมีสอนงาน ตรวจ 5 ส. ฯลฯ

ชีวิตตอนนี้ออกแนวธรรมดา ไม่โลดโผน ไม่ตื่นเต้น เรื่อย ๆ เฉื่อย ๆ

บรรยากาศ บางทีก็มีมาคุบ้าง

เหมือนมีใยแก้วลอยอยู่ในอากาศ

เดินไม่ดี ก็เหมือนจะถูกบาดให้คันยิก ๆ

รู้อยู่แก่ใจ ว่าควรทำอย่างไรให้ทุกอย่างมันดีขึ้น

มีวิธีการแก้ไข มีเวลาให้ทำความเข้าใจ

ที่ขาดตอนนี้ ก็แค่อารมณ์ร่วม ที่ยังขุนไม่ขึ้นซักที ก็รอไปก่อนละกัน

แม๋จ๋า . . . กับข้าวเมื่อวานอร่อยดี

ยูครับ . . . ดีใจด้วยกับการคัดเลือก

กุ๊กกิ๊ก . . . เพื่อนเค้าไปดีแล้ว กิ๊กน่ะแหละ ต้องใช้ชีวิตบนความไม่ประมาท

จิ๊กโก๋ . . . แกเป็นน้องชายที่น่ารักที่สุด 2-3 ปีมานี้ นิสัยแกดีขึ้นมากเลย

สามี . . . วันก่อน น้อง ๆ เราเผาเราไปเยอะเรื่องพฤติกรรม ว่าตอนที่อยู่บ้าน เรานิสัยแย่ยังไง

แอบอายเหมือนก้น เพราะบางเรื่องมันก็ทุเรศสุด ๆ

..การเปลี่ยนที่อยู่อาศัย เปลี่ยนสิ่งแวดล้อม ไม่ใช่เรื่องง่ายเลยที่เราจะต้องปรับตัวเหมือนกันนะ

เราต้องระวังตัวเองมาก ๆ จนบางที ก็ถึงขั้นวิตกจริต .. ก็ขอบคุณนะคะ

สำหรับวันเวลาที่ผ่านมา เพราะถึงแม้เราจะรู้ว่ายาก แต่เราก็รู้ว่ากำลังใจยังมีอยู่เสมอ

...

 

รักทุกคน จุ๊บ ๆ