Heppy Saturday

........................................

วันเสาร์เวียนมาอีกครั้ง อย่างรวดเร็ว
เมื่อเช้าเข้าไปบอกพ่อว่าวันนี้นิรชราจะไปทำงาน
พ่อบอกเอาเลยลูก
เล่นเอาเรารู้สึกผิดไปเลย
เหมือนเมื่อวานเราไม่แคร์พ่อเลยสักนิด
กลับมาถึงบ้านอาบน้ำแล้วก็นอนโดยที่ไม่เข้าไปทักทายพ่อซักคำ
เหตุผลเพราะเมื่อวานเราเหนื่อยและเครียดกับงานจริง ๆ
List งานค้างของเราตอนนี้มีเกินกว่า 1 หน้ากระดาษ
ซึ่งปรกติเราไม่เคยเป็นแบบนี้

เช้านี้ นั่งมองงานแล้วก็พยายามจัดสรรวันทำงาน
ว่าอาทิตย์หน้าเราจะเคลียร์งานอะไรวันไหนบ้าง

ซักพัก คุณป้าแม่บ้านก็เข้ามาทำความสะอาด
เช้านี้เราก็เห็นกิจวัตรประจำวันของ รปภ.ของป้าแม่บ้าน
แล้วเรารุ้สึกทึ่งในความใส่ใจรายละเอียด
คุณลุง รปภ.เข้ามาสวัสดีเรา เปิดประตูให้ทุกบาน
คอยเช็คสายไฟน้ำร้อนให้ว่าเสียบหรือยัง
เก็บหนังสือพิมพ์ไว้ให้แม่บ้านทำความสะอาดกระจก
ส่วนคุณป้าแม่บ้าน ก็เดินไปเปิด Breaker แอร์ให้เรา เข้ามาดูแลเรื่องแก้วน้ำ
เก็บขยะ เช็ดโต๊ะทำงาน แล้วก็จัดกองเอกสารที่มันรก ๆ ให้
เราก็เลยลุกขึ้นไปช่วยป้าแกเก็บ คือมันเป็นความบกพร่องของคนทำงานอ่ะค่ะ
เลิกงานแล้วไม่ได้เก็บ

แล้วก็คุยกับป้าว่า ห้องนี้รกเนาะป้า
ป้ายิม แล้วก็บอกว่า "ปรกติของคนทำงานหน่ะค่ะ มันก็ต้องมีเอกสารเยอะแบบนี้แหละ"

เชื่อมั้ยว่า กำลังใจที่จะทำงานในวันนี้กลับมาเยอะแยะมหาศาล

ด้วยความที่เราไม่เคยมาเช้าแบบนี้
มันเลยทำให้เราไม่เห็นมนุษย์ทำงานที่ตื่นแต่เช้า
มาคอยดูแลความเรียบร้อยให้พวกเราก่อนทำงาน

รู้แต่ว่า ถึงที่ทำงานปุ๊บ มีน้ำร้อนชงกาแฟ มีแอร์ที่เปิดเรียบร้อย
โต๊ะสะอาดสะอ้าน แก้วน้ำที่วางเรียงไว้อย่างสวยงาม

...

ชีวิตทำงาน บางทีมันก็เหมือนมดอ่ะนะ

เอาหล่ะ ทำงานต่อไป

ขอบคุณคุณป้าสำหรับกำลังใจที่ดีในวันนี้
คุณป้า ที่กำลังก้มหน้าก้มตากวาดพื้นห้องอย่างขะมักเขม่น

ขอบคุณค่ะ