
วานนี้ นิรชรานั่งพี่วินออกไปตลาดแล้วก็หอบหิ้ววัตถุดิบสำหรับทำมื้อเย็นให้สามี
กลับมาปุ๊บ ก็จัดการทำต้มยำปลาทูให้คุณพ่อก่อน
พอดีปรึกษากันกับคุณพ่ออ่ะค่ะ ว่าพ่ออยากทานกับข้าวประมาณไหน
ตอนแรกพ่อก็เกรงใจ บอกว่ากลัวเราลำบาก เราก็ย้ำว่าเราสนุกกับการทำกับข้าว
พ่อก็เลยขอเป็นต้มยาปลา ทำเสร็จ ก็เสิร์ฟให้คุณพ่อ พร้อมกับยืนรอฟังคอมเมนท์
คุณพ่อคอมเมนท์นิดนึงว่าปรกติต้มยำปลาทูไม่ต้องใส่ข่า ใส่แค่ตะไคร้กับใบมะกรูด
ก็เลยได้ความรู้เพิ่มมาอีก 1อย่าง
แล้วคุณพ่อก็ทานข้าวหมดเกลี้ยงจาน
จากนั้นก็ลงมือหั่นหมู เตรียมกับข้าวให้สามี
ตอนแรกทำคนเดียวค่ะ เหงื่อตกเลยเพราะเจอน้ำมันหอยที่พี่เอกเค้าผสมน้ำไว้
หมูมันเลยไม่แห้ง ยืนหน้าซีดแก้ปัญหาเองไม่ได้อยู่ซักพักพี่เอกก็เข้ามา
ตอนแรกไม่ยอมให้พี่เอกเข้ามายุ่งอะไร เพราะกลัวพูดได้ไม่เต็มปากว่าเราทำเอง
แต่พอคิดอีกที เราเปิดใจดีกว่า เพราะตอนแรกเราก็ตั้งใจจะเรียนทำกับข้าวกับพี่เอกอยู่แล้ว
ก็เลยเกิดศิษย์กับอาจารย์ขึ้นในห้องครัวอีก 1 คู่
แต่เรามีข้อแม้ว่าพี่เอกห้ามจับต้องตะหลิว ต้องให้เราทำเองทั้งหมด
ซึ่งผลปรากฎว่า กับข้าวออกมาหน้าตาดีมาก ๆ รสชาติก็ผ่านคณะกรรมการ
ในส่วนของเราก็ได้ความรู้เพิ่มขึ้นเยอะ
พี่เอกเค้าใจเย็นอ่ะค่ะ ไม่ดุ (เหมือนคุณแฟน) ^ ^
เค้าคอยเตือนให้เราใจเย็น บอกว่าเวลาทำกับข้าวอย่ารีบร้อน
บอกวิธีโรยเกลือ วิธีเจียวกระเทียมให้เหลืองสวย
ได้วิธีทำผัดกวางตุ้งน้ำมันหอยให้สีสวยน่าทาน
วิธีผัดหมูให้แห้ง ใส่น้ำมันหอยตอนไหน ใส่ซีอิ้วตอนไหน
เชื่อมั้ยว่า เราล้างกระทะไป 3 - 4 ครั้งเพราะใส่น้ำมันหอยเร็วเกินไป
กระทะเลยออกแนวไหม้หนืด...
ต้องขอบพระคุณพี่เอกค่ะ
ซึ่งพี่เอกก็รับปากว่าจะสอนให้อีกถ้าเราอยากจะหัดทำอะไร
พี่เอกบอกว่า
"อยากจะทำอะไรก็เรียกพี่ เดี๋ยวพี่มาสอนให้"
เราแอบปลื้ม แต่ยังไม่จบค่ะ
พี่เอกพูดต่อไปขำ ๆ ว่า
"จะได้ไม่เสียของ...."
เอิ๊กกกกก......
.....
เช้านี้บอกคุณสามีว่าวันหยุดที่จะถึงนี้จะทำผัดขี้เมาให้ แต่ยังลังเลอยู่ค่ะ
เพราะอยากทำหมึกผัดพริกเผาไข่เค็มมากกว่า
หัดทำอาทิตย์ละหนึ่งอย่าง พอเดือนนึง เราก็ทำกับข้าวเป็น 4 อย่างแล้ว
มีพี่ชายสามีเป็นอาจารย์
มีคุณสามีเป็นผู้ให้คะแนน
และทุก ๆ คนเป็นหนูทดลองยา
5555+ สู้เว้ย
Born to be ศรีภรรยา
....
วานนี้พ่อนั่งรถเข็นเล่นเน็ตอยู่ในห้องรับแขก
ดูพ่อมีความสุขขึ้นมากเลยหล่ะ ดีจัง
อยู่กับพ่อเต็ม ๆ 2 วัน พ่อน่ารักมากกกกกก
....
ก่อนนอน นวดให้สามี เพราะคุณท่านปวดต้นคอ
พร้อมกับเปิดคาราเกะเป๊กอ๊อฟไอซ์ร้องคลอไปด้วยกัน
คุยกันเรื่องนั้นเรื่องนี้ กระหนุงกระหนิงตามลำพังเราสองคน
รู้สึกมีความสุขแบบอบอุ่น
ความสุขในบ้าน
กินข้าวด้วยกันในบ้าน ร้องเพลงด้วยกันในบ้าน
จากเดิมที่เราสองคนมักจะทานข้าวนอกบ้าน ร้องเพลงที่ร้าน ดูหนังที่โรงหนัง
ณ ตอนนี้ เราก็เคลื่อนย้ายทุกอย่างมาอยู่ที่บ้านแทน
ครอบครัวสุขสันต์ Home sweet Home