วันจันทร์แล้ว
แต่ก็มีเรื่องเสียอารมณ์แต่เช้า
กับคุณคนเดิมที่อิชั้นไม่อยากจะเอ่ยนาม
He โทรมาทวงถามเรื่องงานที่ฝากไว้
อิชั้นตอบ "อ๋อเห็นแล้วหล่ะค่ะ แต่ยังไม่ได้ทำ"
(เพราะมันไร้สาระ)

แต่ก็รับปากเค้าไปว่าบ่ายนี้จะสนองตอบให้
ทำทุกอย่างตามที่บัญชา
แต่ครั้งนี้อิชั้นจะไม่ลงชื่อผู้ส่งเหมือนเช่นทุกครั้ง
เพราะทำตามคำสั่ง "นี่หว่า" ไม่ได้ทำด้วยความคิดตัวเอง

วานนี้กลับถึงรังรักตอนบ่ายสอง
คุณที่รักกับพี่ชายง่วนอยู่กับการทำเมี่ยง
เราก็ปลีกตัวไปนั่งซักถุงเท้า
บิวท์อารมณ์เศร้าอยู่คนเดียวจนน้ำตาปริ่มมาหนึ่งหยด
เหตุเพราะคิดถึงบ้านอีกตามเคย
แต่แล้วก็ปริ่มได้ไม่นาน
คุณแนนน้องสะใภ้หอบแก้วกาแฟมานั่งคุยด้วย
เราก็ฟุดฟิด ๆ น้องแนนถาม "เป็นหวัดเหรอ"
"อื้ม เป็นมา 2-3 วันแล้ว"
แถไปซะงั้น

แต่ซักพักก็อารมณ์ดีขึ้น เพราะเหมือนสามีจะรู้ทาง
He หยอกโน่นนี่จนเราอารมณ์ดีขึ้นมาได้

ตกเย็นน้ำที่บ้านไม่ไหล เราไม่ได้อาบน้ำ

คืนแห่งความไม่สามัคคีจึงเกิดขึ้น

สามีนอนชิดเตียงขวา เราแนบอยู่ด้านซ้าย
พยายามให้ตัวห่างไกลกันที่สุดเท่าที่จะทำได้

แต่วันนี้ หุหุหุ ไม่รอด!!!

เพราะถ้าน้ำยังไม่ไหล
เราจะอาบจากที่บริษัทไปเลยทีเดียว

555+