มิได้เจอหน้าคุณสามีมา 1 วันครึ่ง ป่านฉะนี้มิรู้ว่าคุณสามีขาวหรือดำขึ้น ส่วนอิชั้น คาดว่าน่าจะดำขึ้นอ่ะค่ะ เพราะเมื่อวานนี้ ถูกอีนังยูใช้ให้เป็นสารถขี่รถมอเตอร์ไซด์ พามันหอบหิ้วคอมพิวเตอร์ไปซ่อมที่ตึกคอม ซ่อมแล้วก็กลับมารอที่บ้าน รอเสร็จก็ขี่กลับไปรับของ จากนั้นคุณน้องชายก็ใช้ให้ขี่มอเตอร์ไซด์เอาของไปให้ที่หน้างานอีก ขากลับถูกตำรวจเรียก แต่ว่าเค้าเรียกผิดคัน คือเข้า ว. ให้ดักรถเวฟสีแดง แต่เจือกมาดักตรูที่ขี่มีโอสีแดง จะบ้าตรายย...คนละค่ายกันเลยพี่จ่า ... วันนี้ คุณแม่ไปธุระ เป็นเหตุให้กำหนดกลับบ้านของอิชั้นต้องเลื่อนจากเช้าเป็นบ่าย เนื่องจากว่าต้องดูแลน้องชาย แต่ก็ไม่ค่อยดูแลเท่าไหร่หรอกค่ะ เพราะส่วนใหญ่แล้วอีนังยูจะเป็นคนดูแลซะมากกว่า เราก็แค่ทำข้าวผัดกุ้งให้น้องทานเท่านั้น แปลกดี อยู่บ้านทำอะไรก็อร่อย วานนี้ทำต้มยำกุ้งให้คนที่บ้านทาน ก็ปรากฎว่าซดกันซะเกลี้ยงหม้อ แม่บอกว่าอื้มมม..อร่อย แต่กว่าจะอร่อยได้ ก็ต้องแอบเคืองแม่เล็กน้อง คือแม่บอกว่าให้ทำต้มยำกุ้ง แต่ทิ้งวัตถุดิบในตู้เย็นไว้แค่ตะไคร้ขนาด 3 ก้านไม้ขีด นิรชราต้องขี่รถแมงกาไซด์ไปซื้อเครื่องมาทำต้มยำ ไม่อย่างนั้นคงได้กลายเป็นกุ้งต้มมะนาวใส่เห็ดเป็นแน่แท้ ... ภาระกิจต่อจากนี้คือต้องไปซื้อสลิงค์แก้วไว้ฉีดน้ำเกลือล้างแผลให้คุณพ่อ พอดีว่าสามีโทรมาสั่งอ่ะค่ะ เค้าทำอันเดิมแตกไปแล้ว จากนั้นก็แวะตลาดซื้อใบชะพลู ป่าวนะคะ อิชั้นไม่ได้เคี้ยวหมาก แต่ว่าคุณสามีดันอยากทานเมี่ยง ก็เลยทำเครื่องไว้แต่ไม่ได้ซื้อใบชะพลู ต้องฝากอิชั้นซื้อ ซึ่งแมงกาไซด์ไม่อยู่แล้ว คงต้องไปแวะที่ตลาดบางพระแทน นี่ก็ยังไม่รู้ว่าจะไปซื้อสลิงค์แก้วยังไงดี คาดว่าต้องพึ่งพี่วินหน้าบานนี่แหละ สามีสั่งมา เหนื่อยแค่ไหนก็ยอม ไปดีกว่า อาบน้ำแต่งตัวกลับรังรักของเรา อีก 30 นาทีเจอกันนะคะสามีขรา...