<< December >>

S

M

T

W

T

F

S

30 

1 

2 

3 

4 

5 

10 

11 

12 

13 

14 

15 

16 

17 

18 

19 

20 

21 

22 

23 

24 

25 

26 

27 

28 

29 

30 

31 

<< 2008>>

วันใดฉันแก่ขึ้นมา
ยิ้ม
น้องชาย อาหารเช้า และสามีที่รัก
รักกันไว้เถิด
ห่มผ้าท่าเหวี่ยงแห
วันของเรา
Spaces
Tag หวาน
ยิ้ม
ลั้นลา
ไกลห่าง
สุดสัปดาห์
แป้งหอมและครีมทาผิว
ดีดี
Recharge
วันนี้กลับบ้าน
แต่งงานมาครึ่งเดือนแว้ว
ภรรยาย้อนยุค
เดือนหก
ที่ปรึกษาประจำครอบครัว
Changes
กำลังใจ
สรรพนาม
ภรรยาหลวงสีชมพู
โกงรายวันและเรื่องที่ชั้นไม่เคย
เหนื่อยดี
กิจวัตร
ขอบคุณ
สิ่งดีดีจากเจ้านายทั้งสอง
สุขสันต์วันสมรสของเราสองคน นิวีร์
อีก 1 วัน ฉันจะเป็นนาง
อีก 4 วัน : จดทะเบียนสมรส
อีก 5 วัน : ฉันจะเป็นนม
อีก 6 วัน
อีก 6 วัน
อีก 7 วัน
จิตตก
คิดถึงแม่ขึ้นมา...น้ำตามันก็ไหล
กิจวัตรเช้าวันนี้และชีวิตคู่ที่เพิ่งเริ่ม






 


ง่วงนอนจัง ทั้งที่นอนเต็มอิ่ม
...

สายวันนี้ พี่ชายโทรหา คุยไปคุยมาเราก็น้ำตาซึมจนได้
พี่ชายสอนอะไรมากมาย
แอบขำ เพราะพี่ชายยังหาแฟนไม่ได้ แต่ทฤษฎีพี่แกแน่นมาก

...
9.09 นาที ได้รับเมล์พี่ฟาง อดีตเพื่อนร่วมงาน แกเขียนมายาวเหยียด
ความว่า...
ดีใจที่น้องของพี่ขายออกแน่นอน
ดีใจที่น้องของพี่จะมีคู่คิดที่ดีอย่างโอ๋
(โอ๋เอ้ย แกหมดสิทธิ์สิ้นแล้วทุกสิ่งซึ่งอิสระที่มีมาแต่กำเนิด 555 ย้อเย่นน่า)
ดีใจที่น้องของพี่มีความสำเร็จตามวางแผนการที่วางไว้อย่างยาวนานนี้
ดีใจที่เราอาจจะได้น้อง ได้ลูก ได้หลาน ได้เหลน
(แต่ต้องระวังนะ คนเลี้ยงอาจไม่ใช่พ่อ และแม่ของเขา
เสร็จแล้วเขาจะยึดของเราไปเป็นของเขาจนได้
 เพราะเด็กมันติดเขาน่ะเซ่)
ดีใจที่น้องของพี่จะได้เป็นคนเก็บเงินของครอบครัวตัวเอง
(แต่พี่ว่า หนิงปล่อยให้โอ๋เก็บท่าจะดีกว่านะ
 เพราะจากประสบการณ์ที่พี่ได้รู้จักหนิง
มันว่าไว้อย่างนั้น)
 เฮ้อดีใจจริง จริงเล๊ย น้องได้เป็นฝั่งเป็นฝา (ได้ฝาดีซะด้วย ฝาระมี ฮิ ฮิ อิ๊ อิ๊ อ๊ะ อ๊ะ) มีฟามสุขจริงว่ะ
แต่น่าเสียดาย ทำไมไม่แต่งงานให้พ่อ แม่ได้เป็นปลื้ม หรือเดี๋ยวค่อยแต่ปลายปีก็ยังทันนะ พี่ว่า พี่ช่วยเต็มที่เลยน้องเอ๊ย
พ่อโอ๋เป็นงัยบ้างเนี่ย?
++++++++

จากข้อความข้างบน อ่านแรก ๆ ก็อมยิ้ม
แต่พอตอนหลังที่ถามเรื่องแต่งงาน เล่นเอาเราแปลกใจ
เพราะเจ๊แกก็เป็นหนึ่งในผู้หญิงที่ไม่จัดงานแต่ง ไหงไม่เข้าใจเราหว่า
แต่ก็ช่างเหอะ อาจมีเราคนเดียวที่ประหลาด
(ไม่น่ะ เพราะยังมีพี่ติ๋วกะเจ้านุ่นอีกคนที่คิดเหมือนกัน)
....
เย็นนี้ศักรินทร์บอกให้เราลงไปเอาของขวัญแต่งงานที่รถ
เค้าบอกว่ามันชิ้นใหญ่ ถือขึ้นมาที่แผนกไม่ถนัด
แต่เรายังไม่รู้ว่าของสิ่งนั้นคืออะไร ศักรินทร์ไม่ยอมบอก

เมื่อวันเสาร์เจ้ารามก็พาไปเลี้ยงข้าวเที่ยง
หึหึ เทศกาลฉลองสมรสยังไม่หมดสิ้น
นิรชราวีระเดินสายหม่ำฟรีทั่งราชอาณาจักร
(แต่ต้องเป็นมื้อเที่ยงเท่านั้น เพราะตอนเย็นต้องรีบกลับไปดูแลพ่อ)
....
เมื่อคืน คุณสามีดึงเราไปนอนหนุนอก
เราเลยนอนน้ำตารินไหลลงบนอกของคุณสามีซะเลย
พอดีเกิดอาการ Home sick คิดถึงบ้าน
แต่คุณสามีคงไม่รู้หรอกค่ะ เพราะเราไม่ได้สะอื้นอะไร
อาจจะแค่งง ๆ ที่เหมือนมีน้ำหยดลงนมนิโหน่ย
แล้วก็ตีความว่ามันเป็นน้ำลายที่ยืดจากปากภรรยาอีกตามเคย

จะว่าไปชีวิตคู่ ไม่ง่ายอย่างที่คิดแฮะ
บางโจทย์ เราก็หาคำตอบให้ตัวเองไม่ได้
บางเรื่อง ที่เค้าหลุดปากดุเราเหมือนทุกครั้ง
แต่บางครั้งเราก็ดันรับตรงนั้นไม่ไหว
และอื่น ๆ อีกมากมาย ที่ต้องใช้สติคิดให้มาก
พี่ BL เทศน์ไว้ตอนที่เราไปถวายสังฆทานว่า
สมรส คือผสมเป็นรสเดียวกัน
ฉะนั้นต้องเป็นคนเดียวกัน
คิดในแนวเดียวกัน ไม่ใช่ต่างคนต่างคิด

หึหึ
ก็ตลกดี ที่ปรึกษาประจำครอบครัวของเราทั้งสองคน
คนแรกพี่ชายนาย peace
คนที่สองพี่ BL
กลับเป็นคนไม่มีครอบครัวซะงั้น 555+

ที่ปรึกษาประจำครอบครัว

 

Posted on Mon 9 Jun 2008 16:47
Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกตัวเลขก่อนส่ง