วันทำงานเริ่มต้นขึ้นอีกครั้ง ที่แย่สำหรับเราตอนนี้ คือเราปวดเท้าทั้งสองข้างมาก ๆ เหตุเพราะวันหยุดที่ผ่านมา เราบ้าระห่ำทำงานบ้าน เพราะคุณสามีไปทำงานทั้งสองวัน ก็เลยอยากทำทุกอย่างแทนเค้า ดีหน่อยที่ได้เจ้ายูมาช่วยงาน เราก็เลยเพลาเรื่องตัดหญ้ากับดูดฝุ่นในบ้าน แล้วพี่ชายก็ไปปาร์ตี้ติดกัน ไม่ได้เข้าบ้านช่วงวันหยุด เราก็เลยได้โชว์ฝีมือทำกับข้าวให้คุณพ่อทานทั้งสองวัน บางวัน ก็เหมือนประสบความสำเร็จ เพราะพ่อซดซะน้ำแห้งขอด แต่ยังไง ๆ ฝีมือเราก็ยังไม่เข้าขั้นเทพอย่างพี่เอกอ่ะค่ะ แค่พอถูไถ ... เห็นสามีแล้วก็สงสาร เพราะวานนี้ ทั้งที่เป็นวันหยุดเค้าก็ยังต้องไปทำงานเลิกดึก กลับมาก็ต้องมาทำแผลให้พ่อ เที่ยงคืนก็ลุกขึ้นมาเฝ้าพ่อต่อ เราเองแม้จะนอนเต็มอิ่มก็ยังรู้สึกเพลีย แล้วเค้าล่ะ คงหนักหนาพอดูเหมือนกัน เพราะเห็นเค้าก็ซึม ๆ แต่เดี๋ยวอาทิตย์นี้ก็คงจะดีขึ้น เพราะพี่เอกก็คงจะได้เฝ้าพ่อช่วงกลางคืนแล้ว (อาทิตย์ที่แล้วพี่เอกป่วย คุณวีร์ก็เลยต้องเข้ากะคนเดียวตลอด) ... วานนี้ เจ้ายูใส่เสื้อคุณวีร์กลับบ้าน พร้อมกับหอบเสื้อของคุณวีร์ที่ไม่ใส่แล้วกลับบ้านมากมาย สภาพยังดีดีอยู่ทุกตัวเลยค่ะ เสื้อแบรนต์ทั้งนั้น เราก็เลยให้ยูเก็บเอาไปใส่ ซึ่งตัวที่ใส่กลับบ้านวานนี้ ทุกคนในบ้านคิดว่ายูซื้อเสื้อใหม่ แต่ป่าวหรอกค่ะ เสื้อของว่าที่คุณพ่อ แต่ดันใส่ได้ซะพอดิบพอดี หล่อขึ้นเยอะเลย ... แต่ที่แย่หน่อยคือ แม่เราน้อยใจแล้วก็คิดมากที่ยูมาค้างสองวันจนวีนใส่ยู วานนี้ ยูร้องไห้เลยหล่ะ แต่ล่าสุดเค้าดีกันแล้ว แม่อารมณ์เย็นขึ้นแล้วก็อธิบายให้ยูเข้าใจว่ากลัวเราพรากยูออกจากอก หึหึ คราวหน้าคงต้องมาค้างแค่วันเดียว คือบ้านคุณวีร์ของเล่นเยอะน่ะ ยูเลยชอบอยู่ วานนี้ก็นั่งเล่นอิเล็กโทนทั้งวัน ... วันนี้ ไปบางกอก ดีเลย จะได้หลับในรถ สู้ต่อไปนิวีร์