สิ่งที่ทำเมื่อหัวค่ำวานนี้จนถึงเช้านี้ วานนี้เผลอทำให้คุณวีร์โกรธเพราะเราพูดจาไม่ดี คุณวีร์เดินหนีไป แล้วก็ไม่มองหน้าเราอีก เดาว่า ต่างคนต่างก็พยายามหลีกเลี่ยงที่จะทะเลาะกัน ก่อนนอน เรากอดคุณวีร์เหมือนอยากจะขอโทษ แล้วคุณวีร์ก็เอื้อมมือมาจับมือเราบีบเบา ๆ ให้รู้ว่าให้อภัย .. ซึ่งการกระทำหลายอย่างใน 2-3 วันที่ผ่านมา เราก็พอจะมองออกว่าเค้าเองก็พยายามปรับตัวพร้อมรับสถานภาพชีวิตคู่ จากเดิมที่ชอบดุเราเวลาที่เราซุ่มซ่าม เดี๋ยวนี้เค้าจะทำตัวนิ่ง ๆ แล้วก็แก้ไขสิ่งที่พลาดไปแล้วให้เรา อย่างเช่นวันก่อน เราปัดถ้วยน้ำปลาหก เค้าก็หยิบทิชชู่มาซับให้ไม่บ่นอะไรซักคำ ถ้าเป็นเมื่อก่อน เค้าจะบอกว่า "ขอได้มั้ยเรื่องนี้" ประมาณว่า ช่วยแก้นิสัยซุ่มซ่ามหน่อยเหอะ ... ซึ่งถึงแม้จะมีพ่อกับเจ้าอ้อนคอยหนุนหลัง แต่บางครั้งเราก็กลัวตัวเองจะหลุดทำอะไรไม่ดีเหมือนกัน แต่ก็เอาเหอะ อย่าเครียดให้มาก แค่ชีวิตคู่ เดี๋ยวทุกอย่างมันก็ลงตัว ... วานนี้ยูไปเที่ยวบ้าน แต่ว่าไม่เจอกับเราเพราะยูกลับก่อน ซึ่งวันนี้ ยูก็คงจะไปอีก และน่าจะอยู่ได้นานกว่าเมื่อวาน (พอดีว่ายูลืมขออนุญาตแม่มาด้วยแหละ ก็เลยรีบกลับ) พี่เอกชมเปาะว่ายูฉลาด แต่ในความฉลาด มันก็ซุ่มซ่ามเหมือนเรา 555+ ... เรื่องจดทะเบียน วานนี้พี่นกกับพี่นึกคุยกันอยู่นานเรื่องนี้ คุยกันจนเราเขิน เพราะเค้าดันแนะนำว่า ให้อาศัยช่วงพ่อหลับไปผลิตลูก เราก็ได้แต่เขินหน้าแดงไม่พูดอะไร ตอนนึง พี่นกบอกว่าอย่าลืมของขวัญวันแต่งงานนะ พี่นึกเถียงเล็ก ๆ ว่าแค่จดทะเบียน เราเลยบอกไปว่า จดทะเบียนก็เหมือนแต่งงานนั่นแหละพี่ พร้อมกับทำท่าแบมือขอของขวัญ ซักพักพี่นึกบอกว่า เดี๋ยวพาไปเลี้ยงข้าวละกัน หุหุ ชั่วโมงนี้ไม่เอาข้าวค่ะ แต่จะเอาตังค์ สมทบทุนซื้ออุปกรณ์ทำแผลให้คุณพ่อ วันก่อนทำบัญชี ตั้งแต่วันที่ 7-13 พ.ค. คุณวีร์หมดเงินไปแล้วร่วมเจ็ดหมื่นบาท ตอนนี้ประหยัดทุกอย่าง ทั้งปิดไฟตอนไม่อยู่ จะซื้ออะไรคิดแล้วคิดอีก เหลือแต่เรานี่แหละ ที่ยังไม่ค่อยระวังเท่าไหร่ เอาหล่ะ วันนี้เป็นต้นไป น้องจะช่วยคุณวีร์ประหยัดนะคะ สู้สู้ สู้เพื่อพ่อ ...